Blogs

Een verhuurder is van plan om een winkelcentrum te gaan renoveren en meent op grond daarvan de huurovereenkomst met de huurder op te kunnen zeggen. De rechtbank Rotterdam buigt zich over de vraag of de renovatie van het winkelcentrum een reden oplevert om de huurovereenkomst op te zeggen op grond van dringend eigen gebruik.

In een recente uitspraak zag de rechtbank Oost-Brabant zich voor de vraag gesteld of reeds aan een veehouder verleende omgevingsvergunningen door het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Oirschot ingetrokken mochten worden omdat zij er geruime tijd geen gebruik van heeft gemaakt.

Op grond van de Plantenziektewet is het niet toegestaan om elk soort ras van een bepaald gewas te telen. De reden hiervoor is de voorkoming van het optreden en van de verbreiding van schadelijke organismen, waaronder degene genoemd in de Regeling bestrijding schadelijke organismen. Het telen van een niet-toegestaan ras of het gebruikmaken van niet-gecertificeerd pootgoed kan op grond van deze wetgeving dan ook grote (financiële) consequenties hebben. Of toch niet?

Voor het exploiteren van een horeca inrichting is een aantal vergunningen nodig. Zo dient de inrichting, waar alcoholhoudende dranken worden geschonken, in ieder geval in te beschikken over een drankvergunning van de burgemeester op basis van de Drank- en Horecawet (hierna: DHW).  De vergunninghouder moet zich aan deze vergunning houden. Is dat niet het geval, dan kan - en onder omstandigheden moet - de burgemeester de vergunning intrekken. De gevolgen van het niet naleven van de vergunning zijn groot, zo blijkt uit een recente uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (hierna: de Afdeling).

In een normale situatie heeft een hoofdaannemer een klus, die hij uitbesteedt aan één of meerdere onderaannemers. Deze onderaannemer stelt vervolgens een offerte op legt deze offerte ter goedkeuring voor aan de hoofdaannemer. Zodra de hoofdaannemer zijn akkoord geeft op de offerte, zal de onderaannemer beginnen aan de werkzaamheden. Maar wat als de onderaannemer aan de werkzaamheden begint zonder dat er een schriftelijke opdracht is gegeven? Is er in dit geval sprake van een overeenkomst van aanneming van werk?

Een opdrachtnemer wordt door een consument (de opdrachtgever) ingeschakeld om een opdracht te verrichten. De opdrachtnemer stelt dat hij meerwerk heeft verricht en dat deze betaald dient te worden door de opdrachtgever. De opdrachtgever stelt dat hij nooit akkoord is gegaan met meerwerk. Wie heeft er gelijk?