Blogs

De kruimelgevallenregeling en het begrip straatmeubilair

11/08/17 Bekijk reacties Verwachte leestijd: 4 minuten

Het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Beverwijk verleent een omgevingsvergunning voor een commercieel terras, omdat zij van oordeel is dat sprake is van een niet-ingrijpende herinrichting van het openbaar gebied. Maar is terrasmeubilair wel als een openbare voorziening aan te merken? De rechtbank Noord-Holland heeft zich over deze vraag gebogen.

Omgevingsvergunning

De gemeente heeft op grond van artikel 2.12, eerste lid, onder a, onder 2 van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo) in verbinding met artikel 4, aanhef en achtste lid, van bijlage II bij het Besluit omgevingsrecht (Bor) een omgevingsvergunning verleend voor het realiseren van een commercieel terras. Op grond van artikel 4, aanhef en achtste lid van bijlage II Bor  kan een omgevingsvergunning worden verleend voor het gebruik van gronden voor een niet-ingrijpende herinrichting van openbaar gebied.

Niet-ingrijpende herinrichting van openbaar gebied

Bij deze activiteit kan gedacht worden aan het verleggen van trottoirs of het aanbrengen van groenvoorzieningen. Van belang is in ieder geval dat het gaat om een niet-ingrijpende herinrichting. Voor het antwoord op de vraag of al dan niet sprake is van een ingrijpende herinrichting, zullen de te verwachten gevolgen van de herinrichting voor omwonenden en gebruikers van het desbetreffende gebied moeten worden betrokken (nota van toelichting, Stb. 2014, 333, p. 54).

Rechtsvraag

De rechtbank moest zich over de vraag buigen of het realiseren van een terras van circa 75 m2 als een niet-ingrijpende herinrichting kan worden aangemerkt.

Bezwaar omwonende

Een van de omwonenden heeft zich op het standpunt gesteld dat het terras niet kan worden aangemerkt als een herinrichting van openbaar gebied, omdat sprake is van een commercieel terras. Volgens de omwonende ziet artikel 4, achtste lid daar niet op. Daarnaast is de omwonende van oordeel dat het terras een ingrijpende herinrichting is, zodat artikel 4, aanhef en achtste lid, van bijlage II van het Bor geen grondslag kan bieden voor het verlenen van de omgevingsvergunning.

Straatmeubilair ook inrichting?

De gemeente stelt dat uit de nota van toelichting bij het Bor blijkt dat voor de beantwoording van de vraag of al dan niet sprake is van een ingrijpende herinrichting van het openbaar gebied, ook het plaatsen van straatmeubilair moet worden betrokken. De gemeente is daarom van oordeel dat ook het plaatsen van straatmeubilair gerekend moet worden tot het inrichten van openbaar gebied. Daarnaast is de gemeente van oordeel dat het gebied openbaar toegankelijk blijft, zodat het realiseren van het terras kan worden aangemerkt als herinrichting ten behoeve van openbaar gebied. Tot slot is de gemeente nog van oordeel dat de gevolgen van de herinrichting beperkt blijven, zodat sprake is van een niet-ingrijpende herinrichting.

Uitleg rechtbank straatmeubilair

De rechtbank volgt het standpunt van de gemeente niet. De rechtbank is van oordeel dat met straatmeubilair niet wordt gedoeld op terrasmeubilair. Van een herinrichting als bedoeld in artikel 4, aanhef en achtste lid, van bijlage II van het Bor is sprake als het ten behoeve van infrastructurele of openbare voorzieningen is. Gaat het om een openbare voorziening, dan moet men denken aan terreinen die worden gebruikt voor het algemene nut. Met straatmeubilair zou aldus gedacht kunnen worden aan een bankje dat wordt geplaatst ten behoeve van het algemene nut en dat voor een ieder toegankelijk is. De realisatie van een commercieel terras is volgens de rechtbank niet aan te merken als een herinrichting van openbaar gebied. Onder straatmeubilair valt dus niet terrasmeubilair. Omdat de realisatie van een terras geen herinrichting van openbaar gebied is, kan de vraag of de herinrichting al dan niet ingrijpend is, onbeantwoord blijven. Het beroep van de omwonende is hiermee gegrond.

Conclusie

Er kan geen omgevingsvergunning voor een commercieel terras worden verleend op de grond dat sprake is van een niet-ingrijpende herinrichting van openbaar gebied. Terrasmeubilair is namelijk niet als een openbare voorziening aan te merken en is dus geen herinrichting van openbaar gebied.

Voor vragen over deze uitspraak of andere bestuursrechtelijke kwesties, kunt u uiteraard contact opnemen met één van onze specialisten.

 

 

Plaats zelf een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Terug naar alle blogs