Woordenboek

Cao (Collectieve arbeidsovereenkomst)

Een collectieve arbeidsovereenkomst (cao) is een schriftelijke overeenkomst waarin afspraken over arbeidsvoorwaarden zijn vastgelegd. Voorbeelden van arbeidsvoorwaarden zijn loon, toeslagen, betaling van overwerk, werktijden, proeftijd, opzegtermijn of pensioen.
Een cao wordt afgesloten door één of meer werkgevers, één of meer werkgeversorganisaties en één of meer werknemersorganisaties (meestal vakbonden).
Afspraken vastgelegd in een cao zijn vaak gunstiger dan afspraken over arbeidsvoorwaarden in de wet. Het komt voor dat het loon in een cao hoger is dan het minimumloon of dat het aantal vakantiedagen hoger ligt dan het wettelijk minimum. Echter mogen de afspraken in een cao nooit in strijd zijn met de wet.

Verschillende soorten cao’s

Er bestaan 2 soorten cao’s:

  • Bedrijfstak-cao
    Deze collectieve afspraak geldt voor de complete sector en wordt gesloten tussen één of meer werkgevers of werkgeversorganisaties en één of meer werknemersorganisaties. De cao geldt alleen voor bedrijven en werknemers die zijn vertegenwoordigd door partijen die de cao hebben afgesloten.
  • Ondernemings-cao
    Deze collectieve afspraak geldt binnen een bedrijf. Een ondernemings-cao wordt afgesloten tussen een werkgever en één of meer werknemersorganisaties.

Geen cao

Indien er geen cao’s of eigen regelingen zijn, wordt tussen werkgever en werknemer onderhandeld over de arbeidsvoorwaarden. Bij deze onderhandelingen gelden de algemene regels van de arbeidswetgeving.