Woordenboek

Precariobelasting

De term precariobelasting duidt op de vergoeding die gemeenten kunnen heffen voor het gebruik van gemeentegrond. Onder het belastbare feit, dat wil zeggen het voorwerp waarover de heffing wordt berekend, vallen voorwerpen die onder, op of boven voor de openbare dienst bestemde gemeentegrond worden geplaatst. Zo wordt er bijvoorbeeld precariobelasting geheven over kabels, leidingen, terrassen, bouwmaterialen, zonneschermen, luifels, lichtreclames en vlaggen. Voor het hebben van zulke voorwerpen onder, op of boven gemeentegrond, zult u dus belasting moeten betalen aan de gemeente wiens grond het betreft.

Wie is precariobelasting verschuldigd en wanneer?

Wie precariobelasting moet afdragen en onder welke voorwaarden en tarieven, wordt door de gemeente bepaald in een belastingverordening. Iedere gemeente stelt zijn eigen belastingverordening vast. Dit kan tot uiteenlopende belastingverordeningen tussen gemeenten leiden, met als gevolg dat het per gemeente kan verschillen wie, in welke gevallen en hoeveel precario verschuldigd is. Over het algemeen zal er in de belastingverordeningen in ieder geval zijn vastgelegd dat de eigenaar of de gebruiker van het voorwerp dat zich onder, op of boven de gemeentegrond bevindt, degene is die de precariobelasting moet voldoen.

Beperkingen precariobelasting

Ten aanzien van de heffing van de precariobelasting gelden belangrijke beperkingen. Gemeenten kunnen niet in alle gevallen precariobelasting heffen, ondanks dat er wel sprake is van voorwerpen die onder, op of boven de gemeentegrond zijn geplaatst. Precariobelasting kan namelijk niet worden geheven als de aanwezigheid van het voorwerp door de gemeente moet worden gedoogd op grond van een wettelijke of contractuele verplichting. Hierbij kunt u bijvoorbeeld denken aan kabels van telecomnetwerken, kabeltelevisie of een terras op een verhuurd stuk gemeentegrond dat op grond van een wettelijk voorschrift of een contractuele verplichting door de gemeente moet worden gedoogd.

Direct contact opnemen